الحلقه الثانيه والثلاثون♥
استيقظت لمار فى الصباح الباكر وجدت نفسها ممسكه بذراع عمر واضعه رأسها على كَتفه .. انتفضت وابتعدت سريعاً نظرت اليه وجدته فى سبات عميق ..
زفرت بارتياح وتممت بالحمد انه لم يشعر بها هكذا .. ادرات له ظهرها والتصقت بالحائط حتى تمنع نفسها من الاقتراب منه ثانيه ..
استغربت لمار كثيراً انها لم تشعر بنفسها وهى نائمه بجواره هكذا .. تباً لذلك ستجبره على شراء سرير اخر لتتجنب ما حدث ..
راحت لمار ثانيه فى النوم مازالت الوقت مبكر على الاستيقاظ ..
استدار عمر هو الاخر وابتسم من فعلتها هى لا تتذكر شيئاً .. استيقظت فجأه فى الليل أحس عمر بحركتها استدار اليها سألها ما بها لم تجيبه نامت ثانيه
وبعد بضع دقائق وجدها تمسك بذراعه وتضع رأسها على كتفه وراحت فى سبات عميق .. أحس عمر بسعاده متناهيه ها هى لمار تشعر بالامان فى قربه
حتى لو لم تعترف له هكذا فى الحقيقه ولكنها اعترفت فى عالم الاحلام .. لم يستطع عمر النوم من فرحته وظل يراقبها طوال نومها ..
بعد ساعه واحده رن مُنبه عمر بصوت رقيق .. اغلقه عمر وقام بهدوء من الفراش حتى لا تشعر به لمار .. توجه الى الحمام الملحق بالغرفه
أخذ حمامه اليومى وخرج .. وجد لمار مستيقظه وتجلس على فراشها ..
عمر بابتسامه : صباح الخير
لمار : صباح النور
عمر : معلش المنبه صحاكى ؟
لمار : لا عادى انا صحيت لوحدى انت نازل الشغل ؟
عمر : اه ان شاء الله ومش هتأخر
لمار : طب انا هنزل اشترى شويه حاجات للسفر مع سلمى
عمر : هى سهام وافقت ؟
لمار : لا بس انا متأكده انها هتوافق
عمر ضاحكاً : ياواد يا واثق انت ماشى انزلى بس خلى السواق يوصلكوا ومتروحوش لوحدكوا
لمار : ماشى
انتهى عمر من ارتداء ملابسه وقال : يلا انا نازل مش عايزه حاجه ؟
لمار : مش هتفطر طيب ؟
عمر : لا مستعجل عندى مشوار قبل ما اروح الشركه
لمار : ماشى ربنا معاك
عمر : يارب يلا سلام
خرج عمر وبدأت لمار فى ترتيب الغرفه .. مشطت شعرها وارتدت حجابها دخلت الى الشرفه سقت الزهره بعض المياه استنشقت عبيرها بابتسامه
راقبتها وهى تبتلع المياه لتروى بها جذورها وتزداد بها جمالا ونضاره ثم دخلت مجدداً الى الغرفه ونزلت الى الاسفل .. وجدت الداده وسلمى ينتظرونها ..
لمار : صباح الخير
الداده : صباح الفل على عيونك يا حبيبتى
سلمى : صباح النور
لمار : ايه اللى مصحيكى بدرى كده يا سلمى
سلمى بتعب : أسر كان سخن طول الليل
لمار بلهفه : بجد ياحبيبى الف سلامه عليه طب والحراره نزلت ولا لسه
سلمى : لا الحمد لله نزلت كتير ونايم دلوقتى
الداده : وانتى كمان يا سلمى افطرى واطلعى نامى
سلمى : لا انا هروح اشترى حاجات مع لمار
لمار : تشترى ايه بقى انتى منمتيش طول الليل اهو
سلمى : لا اصل فى حاجات انا محتاجاها فعلا هنزل اجبها وارجع انام براحتى قبل ما أسر يصحى
لمار بتفكير : طب خليكى واشتريلك انا الحاجه دى
سلمى : لا لا هاجى معاكى
الداده : سبيها يابنتى دماغها ناشفه انا هقوم اجيب الفطار وااجى
لمار : استنى يا داده هاجى معاكى وانتى يا سلمى اسبقينا على الجنينه بقى
سلمى : حاضر
تناولوا فطورهم سوياً ثم استأذنت الداده وذهبت لتباشر اعمال المنزل وصعدت سلمى لترتدى ملابسها وظلت لمار تنتظرها .. أمسكت لمار بهاتفها وقررت الاتصال بسهام لتعرف رأيها الاخير ..
لمار : السلام عليكم
سهام : وعليكم السلام ايه مصحيكى بدرى كده
لمار : ايه هو انتى فاكره نفسك انتى بس اللى بتصحى ؟
سهام : ايوه ما انتى بقيتى فاشله ومش بتيجى الشغل
لمار ضاحكه : هاجى بعد ما نيجى من اسكندريه ان شاء الله
سهام : نيجى ؟ حرف النون دا ميتحطش تانى فى الجمله
لمار : لا هيتحط غصب عن عينك انجزى ردك ايه
سهام : ارد اقول ايه بقى بعد غصب عن عينك دى
لمار : سهام انجزى فات اسبوع وعمر فك الخياطه وخف ونزل شغله وانتى لسه بتدلعى
سهام بضيق : مش بتدلع يا لمار
لمار : اومال ايه كل دا
سهام بتنهيده : خايفه
لمار : من ايه بس ياحبيبتى هو اانا بقولك اتجوزيه ؟ بقولك هتقعدوا مع بعض اتكلموا واسمعيه عجبك وحصل قبول ماشى معجبكيش خلاص ايه مشكلتك بقى
سهام : انا بس مش حابه جواز الصالونات دا
لمار : يا مفتريه وهو انتى راضيه تدخليه بير سلم بيتكوا اصلا
سهام : اعمل ايه يعنى طب هو لازم نروح اسكندريه مينفعش هنا ؟
لمار بضيق : انتى هتجننينى يا بنتى مش انتى اللى مش راضيه تتقابلوا هنا ولا عندكوا فى البيت
سهام : اه بس ممكن نروح اى نادى
لمار : بقولك ايه عمر حجز خلاص وكمان عنده شغل هيعمله وهو يوم ونرجع اعتبريه رحله ياستى واهو فرصه تشوفيه يوم كامل وتتعاملى معاه
سهام : مش عايزه اعمل حاجه من ورا ماما
لمار : والله انتى حيرتينى منا قولتلك نقولها ونخلى الموضوع قدامها
سهام : لا انتى مش عارفه دا ممكن يعمل بينى وبينها مشاكل
لمار : خلاص متخافيش ان شاء الله اليوم هيعدى وربنا يكتبلك اللى فيه الخير انتى فى الشغل دلوقتى ؟
سهام : اه لسه داخله اهو
