رواية كما تدين تدان

سيف : نعم
ريهام : مينفعش تمشى من غير ماتاخد هديتك
سيف : هو انتى جبتيلى هديه؟
ريهام : ايوووووه واتفضل خد هديتك وكل سنه وانت طيب
سيف فرح اووووووووى ولما روح وباباه جه باليل لقاه بياكل وفرحان ومبسوط
احمد ( بابا سيف ) : شكلك فرحان يا سيف لا وكمان بتاكل من غير ماحد يقولك كل ايه السر ها
سيف : السر ان النهارده عيد ميلادى
احمد : اوباااااااا انا اسف والله نسيت وعارف انك زعلام منى بس هعوضهالك
سيف : لا يا بابا مش زعلان لانى الميس ريهام عملتلى عيد ميلاد فى الفصل وخلت كل اصحابى يلعلوا معايا وكمان جابتلى هديه انا بحبها اوووووى
احمد : ياااااااااااااااااه معقوله فى حد ممكن يعمل كده انا لازم اشوف الميس بتاعتك دى .

روايه كما تدين تدان
الحلقه التانيه
سيف : خلاص ابقى تعالى معايا بكره المدرسه وقابلها
احمد : اكيد هاجى انا لازما اشكرها ويلا بقى عشان ننام
سيف : نعم ننام ايه انت نسيت
احمد : نسيت ايه ؟
سيف : ده ميعاد الدوا بتاعى ولازما اخده
احمد باستغراب : سبحان مغير الاحوال وانت كمان اللى عايز تاخده لا بقى ان عايز اعرف فيه ايه ؟
سيف : انا وعدت الميس ريهام انى اخد الدوا بتاعى فى ميعاده ولازما اوفى بوعدى لتزعل منى .
احمد : انا لازم اقابلها لازما اعرف هى بتعمل ايه عشان اخليك تسمع كلامها
تانى يوم الصبح احمد اخد سيف وراحوا المدرسه
احمد : استنى بتجرى كده ليه رايح فين ؟
سيف : رايح اسال ميس سلوى على ميس ريهام هى صاحبتها وهى هتعرف هى عليها حصص فين دلوفتى ؟
احمد : طب انا اعمل ايه دلوقتى ؟
سيف : اطلع الدور التالت واستنانى قدام الفصل بتاعى وانا هجيلك مع الميس ريهام
احمد طلع الدور التالت وكان باصص فى الموبايل ومش ركز فصد ف ريهام
احمد : ما تحسبى يا انسه
ريهام : انا اللى احاسب برضوا انتا اللى صادد فيا
احمد : لا انا مش غلطان انتى اللى واقفه فى نص الطريق
ريهام : نص طريق ايه اللى انا واقفه فيه هو انتا واقف ف الشارع اما انت قليل الذوق صحيح بتخبط فى واحده ومش راضى تقولها انا اسف
احمد : اسف مين لا مقولش انا اسف انتى اللى غلطانه
وفضلوا يتخانقوا مع بعض لحد لما ريهام مشيت وهو وقف فى مكانه لحد لما سيف جاله
سيف : بابا بابا بابا
احمد : ايوه يا حبيب بابا
سيف : ميس ريهام اهى اللى حاكتلك عليها
احمد : انتى
ريهام : انتا
صاحبتها سلوى كانت واقفه معاها وقالتلها مش هتصدقى يا ريهام ده مين
ريهام : انتى تعرفيه اصلا ؟
سلوى : اه طبعا اعرفه وانتى كمان تعرفيه
ريهام وبزهق : انا اعرفه انا عمرى ما شفتوا
سلوى : ده احمد يوسف
ريهام : ايوه يعنى مين ممثل يعنى وانا معرفش
سلوى : احمد يوسف يا ريهااااام اللى كان معانا فى الابتدائى
ريهام : نعععععععععععععععععععععععععععععععم ده اللى قصلى شعرى صح
سلوى وهتفطس على نفسها من الضحك : اه هو
احمد : استنوا استنوا قصيت شعر مين انا اللى قصيت شعرها واحده معانا فى الابتدائى اسمها ريهام منير
ريهام بغضب : اه مهى انا
احمد : هههههههههه بصى التانيه كانت دبدوبه وهى صغيره وتخنيه وانتى رفيعه اووى
ريهام : دبدوبه فى عينك ، الزم حدودك
سيف مس سلوى مس سلوى
سلوى : نعم
سيف : هما بيتخانقوا ليه ؟
سلوى : لا بسيطه عارف باباك واحنا فى الابتدائى كان ريهام شعرها طويل اوووى كانت فى يوم تعبانه اووووى فنامت فى الفسحه ومدريتش بنفسها قام قصلها شعرها
سيف : بابا
سلوى : ايوووووه
سيف : يا عينى يا مس ريهام
سلوى : لا متتصعبش عليها اوى كده ف الاسبوع اللى بعديه على طول ريهام جابت ورقه وحطتها فى رجل ابوك وولعت فيها النار مسكت فى البنطلون ساتر ربنا ان الاستاذ بتاعنا لحقها وطفاها بس رجل ابوك اتحرقت
سيف : هههههههههههه ده كله
سلوى : لا تعالى بقى للى اكبر من كده ابوك واحنا فى الاعدادى كان ماشى يعاكس واحده الواحده دى كانت صاحبه ريهام اووووووى وريهام كانت ماشه معاها قامت ريهام ضربت ابوك بالقلم
سيف : ليه كده بس ؟
سلوى : يعنى ابوك سكت مسك الطوبه وفتحلها دماغها خدت 3 غرز ويلا بقى عشان انت اتاخرت على الحصه .
سيف : بابا ابقى فوت عليا عشان تروحنى
احمد : حاضر يا حبيبى سلام
احمد راح الشغل ورجع عشان ياخد سيف ويروحه البيت لقى سلوى واقفه
احمد : فيه احاجه يا سلوى ؟
سلوى : مش لاقيه تاكسى خالص
احمد : تعالى وانا اوصلك
سلوى : لا هتعبك
احمد : ولا تعب ولا حاجه انتى بيت جوزك فى طريقى تعالى
سلوى ركبت مع احمد
احمد : يااااااااااه شوفى السنين بتعدى ازاى وبتغير ازاى هههههه وشوفى ريهام خست ازاااااى
سلوى : ريهام خست من كتر الهم
احمد : هم ايه ؟
سلوى : بسبب جوزها
احمد : هى متجوه
سلوى : كانت بس اتطلقت
احمد : ليه ؟
سلوى : عشان مبتخلفش
احمد : لو كان بيحبها مكنش سابها ابدا
سلوى ده المفروض
احمد روح ومعاه سيف
سيف : اعمل حسابك انتا هتروح تشترى هديه بكره للميس ريهام عشان عيد الام وهتجبها المدرسه وهتقدمهلها بس تكون هديه حلوه
احمد : حاضر
احمد راح تانى يوم المدرسه ومعاه الهديه وراح يوديها لريهام
احمد : اسيف جايبلك الهديه بس انا اللى مخترهالك
ريهام : يبقى مش هتعجبنى
احمد : لا انا متاكد انها هتعجبك
ريها م : انتا واثق من نفسك اووى بس اكدلك انها مش هتعجبنى
احمد : طب افتحيها
ريهام فتحتها وسكتت ووشها اتغير وقالتله : ………………..

روايه كما تدين تدان
الحلقه التالته
ريهام فتحت الهديه لاقته مصحف
ريهام : الله جميل اكيد دى اجمل هديه جتلى فى حياتى
احمد : علشان لما اقولك انها هتعجبك تسمعى الكلام
ريهام : سلام بقى عشان انا ورايا حصه
احمد : انا همشى وارجع اخد سيف عشان اروحه البيت
ريهام : على ايه ده هما فاضل حصتين اقعد استناه
احمد : خلاص ماشى هاقعد استناه
ريهام : هبقى اشكر سيف كتير على الهديه
احمد : وبالنسبه لابو سيف اللى هو اصلا مختار الهديه مش هتشكريه هو كمان
ريهام : لا مش هشكره الا لما يتاسف الاول
احمد : يتاسف على ايه ؟