رواية بقلم شيماء فرح الجزء الأول

راح لمراته المطبخ يلومها على فرحتها ببنتها عبد الله:ايه ياام العروسه كنتى حزغردى لبنتك ونسيتى انها مقدرتناش الام:عيله يا عبد الله لسه مش عارفه حاجه وانا كنت قاسى عليها وعلينا اوى عبد الله :ايه قلبك حن ولا الشبكه بهرتك الام:انا ام وفرحت بنتى حتى وان كانت غلط هى فرحتى اعمل ايه فى قلبى إللى بيغفر لها عبد الله:ماتعمليش حاجه غير انك اسمعى كلامى احسن قسما بالله وخليكى تروحى معاها وساعتها حتبيعك برده الام بقلة حيله:حاضر يا عبد الله خرج عبد الله وبعده مراته معاها العصير عبد الله اتفضل يا استاذ سمير سمير :شكرا ان شاء الله انا حاجى الاسبوع الجاى

علشان نشترى الفستان ونحجز الفندق عبد الله:ربنا يتمم بخير سمير:حستاذنك انا علشان لسه قدامى طريق سفر عبد الله:مع السلامه ربنا ييسر لك طريقك خرج سمير من بيت بوسى بعد ماسلم عليها واخد عربيته وبدأ طريقه
الحلقه التاسعه / سمير وصل الغردقه وكان تفكيره مشغول بحبيبته صحيح عجبته شقاوتها وقناعتها وتحدياتها الخفيف لكن مكنش عاجبه كدبها على اهلها وعلاقتها برشا إللى هو مش مرتاح لها لكن استقر ان بعد فتره قصيره جدا حتكون معاه فى بيته وتحت عينه ويعرف ازاى يشكلها على مزاجه ماهى بوسى بالنسبه له العجينة السهله وحتطلع ايه الننوسه دى وسط حريمه إللى نظره منه لواحده فيهم

بتخليها تتمنى رضاه لكن بوسى بالنسبه له بنته وحبيبته ومراته هو حابب حاجه صناعة ايده مش متدربه من قبله زى كل الستات إللى عرفهم وصاحبهم لكن ياترى العقربه رشا حتسيبه يبعدها عن بوسى ولا حتلبد فيهم زى القوراضه اما بوسى من وقت ما سمير سابها فضلت تلبس الملابس إللى اشتروها وتتفرج على الشبكه البرفانات كانت فرحانه أول مره تشترى كل ده ونامت من كتر التعب بعدها سمير أول ماوصل كان لازم يروح على شركته يخلص شوية شغل وبعدها راح على البيت إللى مأجره علشان يرتاح بوسى لما صحيت الصبح واطمنت ان باباها راح على شغله خرجت من أوضتها علشان تروح

المدرسه زى كل يوم بوسى:صباح الخير ياماما الام:صباح النور انتى رايحه المدرسه بوسى :أيوه ياحبيبتى واول مارجع عاوزه افرجك الحاجات إللى سمير اشتراهالى امبارح الام :مش عاوزه اشوف حاجه بوسى وهى بتحضنها:ياماما عينك فى عينى كده انا عارفه انك فرحانه علشانى لكن بابا مانعك تفرحى حتى الام بحزن :لا يابوسى انتى إللى كسرتى فرحتنا انا وأبوكى بوسى:ليه كده ياامى انا حبيت سمير وهو زى ماانتى شايفه انسان كويس مش وحش ولا هرب وسابنى الام:روحى علشان ماتتأخريش على مدرستك ولما ارجعى لينا كلام تانى بوسى:ماشى يا حبيبتى خرجت بوسى من البيت راحت على مدرستها وهى فى طريقها حاولت تتصل بسمير لكن

ماكانش بيرد وصلت المدرسه واتقابلت مع صحباتها نور:ازيك يابوسى ماقولتليش ليه انك جايه كنت عديت عليكى بوسى:كنت مستنيه بابا يخرج واجى نور:ليه كده يابوسى انتى غلطانه وكمان بتزودى غلطك روحى اتحايلى عليه بوسى ايده ورجله لحد مايسامحك رشا مقاطعه:يااختى اقعديلنا انتى على جنب مش هو إللى قالها لا انتى بنتى ولا اعرفك خلاص بقى نور:هو ابوها يقول إللى هو عاوزه لكن هى مهما يعمل غلط تتخلى عنه لكن انتى مش حتفهمى الكلام ده رشا:ليه يعنى ياست نور حماره انا نور:خلاص يارشا خلاص ربنا يهديكى انا رايحه الفصل يابوسى لو عاوزه تيجى معايا بوسى:استنى بس يانور احنا طول عمرنا اخوات بوسى

جريت ورا نور هى كانت بتحاول تبعد عن رشا زى سمير ماقالها نور:انا خايفه عليكى يابوسى صحيح سمير طلع راجل محترم واتجوزك وماطلعش بيلعب بيكى لكن اهلك لا تهلك أبوكى وامك أهم حاجه بوسى:انا بدأت مع ماما انهارده وان شاء الله ححاول مع بابا حتى سمير قاللى كده زيك ده حتى مش عاوزنى اكلم رشا نور :والله عنده حق انا متاكده ان هى إللى جابتلك الاقراص المنومه تعرفى انى سألت مهاب اخويا عليها وقاللى انك ممكن كنتى تمـ,ـوتى لان نسبه المخدر فيها عاليه جدا وان فى منها النسب اقل ودى كانت اعلاهم بوسى:بجد طيب الحمد لله نور:صلى ركعتين استغفار علشان

ربنا يهديلك الحال بوسى:حاضر يانور يلا بقى احسن المستر حيطردنا دخل البنتين الفصل وسابوا رشا كانت لسه جايه وراهم وكانت عاوزه تولع فيهم من غيظها خايفه لبوسى تهرب من تحت ايديها وهى الوسيله الوحيده إللى حتوصل عن طريقها لسمير سمير صحى من نومه لقى بوسى رنت عليه عشر مرات اتصل عليها وكانت وقتها خارجه من المدرسه سمير:صباح الفل ياحبيبى كلمتينى وانا كنت نايم بوسى:صباح الخير ياحبيبى كلمت وانا رايحه المدرسه كنت قلقانه عليك اوى سمير:حبيبة قلبى ربنا يخليكى ليا يامراتى ياقمر انتى بوسى:فطرت ولا لسه سمير:لا ياحبيبى انا لسه ماقومتش حتى من السرير بوسى:خلاص قوم افطر لحد ماانا اوصل البيت

سمير:تمام ياقمرى يلا بسرعه على البيت ولا رايحه فى أى مكان بوسى:لا على البيت انا ماشيه انا ورشا ونور سمير بزهق:يوووه مش قولنا بلاش رشا دى بوسى:خلاص ياحبيبى لما ارجع نتكلم سمير:اوكيه سلام بوسى:سلام قفلت بوسى مع سمير وكملت طريقها وهى سرحانه حتبعد عن رشا ازاى بعد مساعدتها ليها رشا:ايه يابنتي روحتى فين بوسى:هااا لا ولا حاجه انا هنا معاكم نور:كنت بكلمك يابوسى وانتى سرحتى بوسى:معلش كنتى بتقولى ايه رشا :كانت بتقولك حتعملى الفرح فين بوسى:صحيح انا نسيت اقولكم احنا اشترينا الشبكه امبارح رشا:لا انا لازم اشوفها نور:حنشوفها يوم الفرح رشا:لا والله انا حاجى معاكى اشوفها بوسى اضطرت تستسلم لالحاح

رشا بوسى:تعالى معانا يانور انتى كمان نور:لا معلش انا ماقولتش لماما مره تانيه بوسى:براحتك لكن تعملى حسابك بكره تيجى معايا البيت كملت نور طريقها لبيتها وسابت رشا وبوسى يطلعوا بيت اهل بوسى دخل البنات على أوضة بوسى أول ما وصلوا الشقه رشا أول ماشافت الشبكه الحقد والغيره ملوا قلبها رشا أطلقت صفارة اعجاب :ايه ده ايه ده كل ده دى تحفه يابنتي ده شكله واقع بوسى:ايه يابنتي واقع دى هو جاب على اد امكانياته انا اصلا اختارت واحد رقيق جدا لكن هو اختار ده وده اغلى من التانى بكتير رشا:انتى عبيطه ازاى تختارى الرخيص انتى لازم تاخدى منه على اد

ماتقدرى ده كبير ياماما افرضى جراله حاجه تبقى مأمنه نفسك لان ساعتها حيطلعله اهل وقرايب مش حيخلوكى تاخدى حاجه منه بوسى:بعد الشر عليه يارشا ايه طريقتك دى هو عندى اغلى من الدنيا كلها يابنتي انا اختارته هو عن أبويا حدور على فلوسه رشا :خليكى هبله لحد مايرميكى فى الشارع انتى يابنتي بالنسبه له نزوه بس بطريقه حلال بوسى:ليه بتقولى كده دلوقتى مش انتى كنتى بتشجعينى فى الأول رشا:أيوه بشجعك توقعيه تاخدى منه إللى انتى عوزاه مش تحبيه بقى وتعبشى الدور بوسى:خلاص يارشا مش عاوزه اتكلم فى الموضوع ده رشا:خلاص ابقى انصحك بعدين انا حمشى بقى علشان ماتأخرش بوسى:ماشى ياحبيبتى سلام

خرجت رشا من عند بوسى لكن ماكنتش تعرف ان ام بوسى سمعت كلامها كله الام:بوسى تعالى انا عوزاكى بوسى:تعالى ياماما هنا علشان تشوفى الحاجات قبل بابا مايبجى الام:خلى الحاجات بعدين انا عوزاكى فى حاجه مهمه بوسى بخوف:فى ايه ياماما الام:انا سمعت كلام البت رشا دى أوعى تسمعى منها وتنفذى كلامها دى انسانه حقوده وغيرانه منك بوسى:والله ياماما انا خوفت منها فعلا أول مره اسمعها بتتكلم كده الام:ابعدى عنها يابوسى دى عاوزه تخسرك جوزك صحيح احنا مش راضيين عن الجوازه لكن حصلت والراجل مش بيستخسر فيكى حاجه زى ماشوفت امبارح وانتى لازم تتقى ربنا فيه وفى ماله أوعى الطمع يابوسى بوسى:لا

والله ياماما انا امبارح كنت محتاره شبكه بسيطه وهو إللى اختارالاغلى وقاللى ان مالى هو ماله واشترى إللى نفسى فيه ده حتى عطينى فلوس كتير اوى علشان لو عجبتنى حاجه اشتريها الام:لا ياحبيبتى أوعى تعرفى منهم حاجه انا شايله فلوس علشانك انا وابوكى وحنزل انا وخالتك نشتريلك جهازك زى كل العرايس بوسى:هى خالتوا عرفت الام:قولتلها قرينا فاتحه وان مش حنعمل خطوبه لان العريس مستعجل بوسى:لكن انا مكتوب كتابى الام:انتى عبيطه انا لو قولت كتبنا كتابها الناس حتقدر ان فيكى حاجه لا سمح الله بوسى:فهمتك ياماما خلاص ماشى هو بابا قال كده برضه لاعمامى الان:أيوه حتى الجيران بوسى :تعالى بقى شوفى

الحاجه الام:يلا قبل أبوكى ماييجى دخلت الام وبوسى واتفرجت على كل حاجه وفرحت جدا لكرم سمير مع بنتها وحست امه حبها بجد لكن كان مخوفها فرق السن عدت الأيام بسرعة الصاروخ بين تجهيزات الفرح وشراء طلبات العروسه وكان سمير كل اجازه بينزل اسكندريه يخلص حاجه مع بوسى وجه اليوم الموعود سمير حجزلها فى فندق الفور سيزون والناس كانت مبهوره من جمال بوسى وفستانها والقاعه والفرح كله لكن بوسى كان جواها شرخ كبير بعد ماحاولت بكل الطرق مع ابوها لكنه رفض يسامحها والمفروض انها دلوقتى حتمشى من الاوتيل على الغردقه وماترجعش لبيت اهلها تانى وتقطع صلتها بيهم تماما كانت طول الفرح

تحدياتوعها محبوسه فى عيونها سمير:حبيبى مالك عيونك حزينه كده ليه بوسى:بابا مش راضى يسامحنى سمير:بوسى انا لسه ماسفرناش لو تحبى تختارى اهلك انا انسحب من حياتك بوسى:انا بتقول كده ليه انا عمرى مااستغنى عنك أبدأ سمير:انا عارف ان مش سهل عليكى بعدك عنهم لكن انا حجيبك ليهم ونحاول مع بعض نراضيهم تانى وتالت ماتخافيش بوسى:بجد ياحبيبى سمير:طبعا ياقمر ى بجد خلص الفرح وودعوا الضيوف وبدأوا طريقهم للغردقه لبداية جوازهم

الحلقه العاشره / الطريق من اسكندريه للغردقه طويل وسمير كان حابب يسافر هو وبوسى بعربيته طول الطريق كان ماسك ايديها وهو بيسوق فرحان بيها وبوسى كمان كانت فرحانه جدا وهى

شبه الاميرات ومعاها حبيبها لكن حبيب الاميرات بيكون أمير وسيم من نفس سنها عمر حبيب الاميره كان من عمر الملك نفسه سمير:حبيبى لو تعبانه نامى شويه الطريق طويل بوسى:انا مانمتش من امبارح فعلا لكن خلينى صاحيه معاك اونسك سمير:لا ياقلبى ارتاحى انتى انا متعود على السفر العربيه مسافات طويله بوسى:خلينى صاحيه هو مافيش اغانى اسمعها سمير :اه ياحبيبى حتلاقي شنطة السى دى فى تابلوه العربيه طلعيها بوسى مدت ايديها وفتحت التابلوه وطلعت شنطه السى ديهات وقعدت تدور فيهم بوسى:ايه ده ياحبيبى دى كلها اغانى قديمه او اجنبى سمير:ماانا مش بسمع غير كده ياحبيبتى بحب اسمع الست وفيروز عبد الوهاب وعبد

الحليم وبحب اوى سيلين ديون علشان صوتها جميل ودى الاغانى الغربى إللى حتلاقيها بوسى:يعنى مافيش عمرو دياب ولا حماقى سمير:اسف ياحبيبتى أول مانوصل حعملك شنطه سي ديهات خاصه بيكى انتى علشان لما تحبى تسمعى تلاقى إللى على مزاجك بوسى :طيب مش ممكن اشغل من الموبايل سمير:أيوه طبعا ممكن بوسى وصلت اليو اس بى بين كاسيت العربيه وموبايلها وشغلت اغنيه عمرو دياب “وانت ويايا ياما قولت ان شاء الله ياحبيبى ان شاء الله .تبقى ليا ان شاء الله قلبى اتمناه من بين الدنيا بحالها نداله وجاله الله الله اهو ده إللى مافيش اتنين فى جماله مين يبقى معاه كل ده ويفكر

او يشغل باله بناس وخياه .لا لا لا وانت ويايا ياما قولت ان شاء الله ياحبيبى ان شاء الله تبقى ليا ان شاء الله عمرى ماحنساه وده وعد عليا وكلمه هاكدهاله ومن اليوم ده لو فاتوا سنين عمرى هاعيدهاله مين يبقى معاه كل ده ويفكر او يشغل باله بناس وحياه .لا لا لا وانت ويايا ياما قولت ان شا الله ياحبيبى ان شاء الله تبقى ليا ان شاء الله خلصت الاغنيه وسمير وقف الكاسيت بوسى :هى ماعجبتكش سمير وهو بيبص فى عيونها:بالعكس دى عجبتنى جدا دى وصلت كل كلمه نفسى اقولهالك كأن انا إللى كتبت كلماتها وليكى انتى مخصوص بوسى

بحب:ربنا يخليك ليا ياحبيبى انا عمرى ماحبيت حد اد ماحبيتك سمير :هو انتى حبيتى قبل كده بوسى ببراءه:أيوه حبيت واحد زميلى فى ابتدائي كان بيجيبلى شوكولاته كل يوم سمير مقهها:ههههههههه يعنى كنتى بتحبى الشيكولاته ياروحى مش هو بوسى:بصراحه ايوه اصله كان طيب اوى اصحابنا كانوا بيضحكوا عليه سمير وهو فاتح ذراعه لبوسى :تعالى فى حضنى ياقلبى بوسى سندت رأسها على صدر سمير وحاوطط خصره بايدها وهو ضمها بذراعه من كتفها وقبلها من رأسها سمير:ده مكانك الوحيد أوعى تسيبيه خليكى دايما فى حضنى بوسى:يسلملى حضنك وقلبك وكل حته فيك سمير:بحبك يابسنت طلعتيلى منين وجعتى قلبى وخلتينى اخاف على عمرى ليخلص قبل

مااشبع منك بوسى:بعد الشر عنك ياحبيبى ربنا يخليك ليا أوعى تقول كده تانى انا ماليش غيرك فى الدنيا دى سمير:ربنا يقدرني وأسعدك عدى وقت طويل وبوسى نايمه على صدر سمير ومع الهدوء راحت فى نوم عميق سمير كان مبسوط وهو شايفها نايمه وكان كل شويه يبص على ملامحها البريئة على عكس لما بتكون صاحيه وعيونها مليانه شقاوة عدى الطريق وبوسى ماسبتش حضن سمير خالص وصلوا الفيلا وفتحلهم رجل الأمن(السيكيورتى) المخصص للفيلا اسلام:اهلا ياباشا حمد الله على السلامه الف مبروك سمير:الله يبارك فيك يا اسلام عقبالك اسلام :ربنا يخلى سعادتك الف مبروك ياهانم بوسى:الله يبارك فيك دخلت بوسى الفيلا وهى عيونها

بتدور فى كل مكان من الجمال صحيح سمير كان بيبعتلها كل الديكورات على النت لكن الحقيقه مختلفه شكل الفيلا باللون الابيض والاضاءه البيضاء المنتشره فى كل مكان من جوانب الفيلا عاطيها شكل رائع ده غير الموبيليات أول مادخلت ومنظر الانتريه الأول وايت والمشغولات المحيطه بيه من اللون الفضى والاضاءه البيضاء أيضا وغرفة السفره الكلاسيكية التى تشبه السفرات الملكيه بوسى كانت مبهوره بكل حاجه حواليها سمير:ايه يااقمرى عجبك بيتك بوسى بانبهار:عجبنى ده تحفه ده روعه سمير:انتى إللى خليتى ليه طعم ومعنى البيت ده من غيرك كان مهجور انا كنت برجع للنوم وبس بوسى وهى بتمسك فى ايده:خلاص ياحبيبى بعد.كده حتقضى معظم

وقتك معايا سمير:طبعا ياقلبى هو انا حقدر اسيبك بعد كده بوسى:بحبك سمير وهو بيغمز بعينه:ايه ياقمر ى مش حتشوفى أوضة النوم ولا ايه بوسى:ماشى ياحبيبى يلا سمير نزل بوسطه وحط ايده عند وسطها والايد التانيه من تحت ركبتها وشالها وطلع بيها للدور التانى بوسى كانت مكسوفه من سمير جدا ووشها كان لونه لون الفراوله لكن لفت ايدها حوالين رقبته وخبت وشها فى صدره وصلوا غرفة النوم وزاد انبهارها خصوصا أن دى الغرفه الوحيده إللى سمير عملهالها مفاجأه لكن كانت اجمل مفاجأه الغرفه كانت من اللون البيج وبنفس الاضاءه البيضاء الخافته مع الشموع الذهبيه كانت جميله جدا سمير ضمها لحضنه وباسها

من رأسها سمير:حبيبى تدخلى تغير لبسك يلا الشغاله رصت كل لبسك فى الدولاب من يوم ماجبته معايا بوسى بحزن :ربنا يخليك ليا ياحبيبى انت مانسيتش حاجه خالص كان المفروض ماما هى إللى تعملى كل ده سمير:ياقلبى مش عاوز أشوف الحزن ده فى عيونك أبدأ من انهارده عاوز أشوف ضحكتك وبس وماتنسيش ان المسافه طويله وماما ماكنتش حتقدر تيجى كل المسافه دى بوسى هزت رأسها بالموافقه ودخلت تغير لبسها وسمير غير لبسه ولبس بنطلون لكن فضفاض خرجت بوسى وهى لابسه قميص نومها الابيض بروبه ومنزله شعرها الاسود على ظهرها سمير باعجاب:ايه ده القمر نزل فى أوضتى هنا بوسى بخجل ودلع :سمير

بس بقى سمير:عيون سمير قلب سمير وروحه تعالى بس اقولك كلمه

الحلقه الحادية عشر/ • بعد ماسكتت شهرزاد عن الكلام المباح وبعد ماعدت ليله سمير بخبرته عرف بوسى ببراءتها ايه معنى العلاقه الزوجيه بدفاها وحنانها سمير كان حنون لاقصى درجه تعامل معاها بحرص انها مرتها الأولى اما بالنسبه له حدث ولا حرج هو صحيح كان من جواه إحساسه مختلف جدا لان هو كمان ولأول مره يكون هو الرجل الأول فى لمس امرأته فحتى زوجته الأولى كانت متزوجه من قبله لكن المره دى مختلفه بكل معنى الكلمه بوسى طفله وهو أول راجل فى حياتها وده كان مخلى قلبه طاير بيها

اشرقت شمس الغردقه ونورت فى عيون عروستنا بوسى بدأت تفتح عيونها وتحرك جسمها لكن حست بأيد سمير وهى بتحضنها وبيقربها لصدره وكأنه بيطمنها انه معاها سمير:صباح الورد والفل والياسمين على عيون قمرى وقلبى بوسى بخجل:صباح الخير ياحبيبى سمير:وايه الكسوف ده بقى بس تعرفى ان كل ماتكسفى ووشك يحمر كده ويبقى لون الفرولايه بمـ,ـوت فيكى اكتر بوسى:خلاص بقى ياحبيبى والله شوف وشى حاسه انه وينفجر من السخونيه سمير وهو بيلمس خدها بايده :يا خبر ده حبيبى سخن خالص بوسى:انت مش حتقوم ولا ايه سمير بمكر:لا اقوم ليه بوسى:احم احم يعنى تقوم تدخل التواليت مثلا تاخد شاور سمير:لا قومى انتى الأول بوسى

وهى بتبص عل نفسها :لا قوم انت بقى علشان خاطرى بوسى كانت مكسوفه تقوم وتشيل الغطا من عليها وسمير كان فاهم ده كويس لكن حب يعاكسها سمير:خلاص خلاص انا حقوم اهو قبل وشك ماينفجر ويغرق السرير فراوله بوسى :هههههه ماشى يلا قوم سمير:يعنى اقوم كده من غير ماتدفعى تمن قومتى من جنبك بوسى:مش معايا فلوس دلوقتى سمير:ومين قال انى عاوز فلوس انا عاوز حاجه تانيه بوسى:عاوز ايه سمير وهو بيشاور على خده بايده:عاوز حاجه من تحت الحساب بوسى:اااااه لا خليك بقى وانا حنام سمير:هههههه خلاص اهو انا قايم دخل سمير التواليت إللى فى الاوضه وبوسى وماصدقت قامت لبست القميص والروب

سمير :كنت عارف على فكره انك بتمشينى علشان كده بوسى:انا حدخل اخد شاور سمير:ماشى ياقلبى بس بسرعه علشان خارجين بوسى:خارجين انهارده سمير:أيوه حبيبتى ولا انتى تعبانه بوسى:لا مش تعبانه لكن أعرف أن العروسه مش بتخرج من البيت علطول كده سمير:ياحبيبى ده كان زمان وبعدين احنا كمان مسافرين مش خارجين وبس بوسى بفرحه :مسافرين بجد يعنى شهر عسل وكده سمير:اه ياحبيبتى سهر عسل بس هو ايه كده بوسى:مش عارفه اقصد يعنى حنتبسط سمير:انا اصلا موجود علشان ابسطك وافرحك بس ممكن يلا بقى علشان نلحق نخرج بوسى:فوريره ثوانى واخرج سمير :ههههههه بيبى صغنن بس بمـ,ـوت فيكى دخلت بوسى أخدت شاور وخرجت لبست

برموده روز وعليه بادى ابيض كت وبليروه روز من نفس خامة البرموده ونظاره شمس بيضاء مع حذاء رياضى ابيض وشراب قصير ابيض سمير أول ماشافها لابسه كده عجبه شكلها جدا لكن اللبس ده كان موضح انها سنها صغير لكن ماحبش يبين لها بوسى:ايه رأيك ياحبيبى حلو كده سمير:قمر طبعا خرج سمير وبوسى وراحوا على فندق من فنادق الغردقه الرائعه علشان يفطروا خلصوا فطار وسط دلع سمير لبوسى وأنه يأكلها بايده ويعاكسها ويسمعها احلى كلام غزل خرج سمير وهو ماسك بوسى فى ايده وكأنها بنته ركبوا العربيه وكان سايس الجراج راجل سنه كبير وهو بيمسح زجاج العربيه شاف بوسى جواها سمير

كان بيدى تيبس الراجل الراجل:شكرا ياباشا ربنا يخليلك الهانم الصغيره وتفرح بيها سمير مشى بالعربيه بسرعه ووشه بقى ستين لون فى بعض وبدأ عقله يفكر معقول من أول يوم كده الناس حتحسسنى انها بنتى لا ماهى لابسه لبس عيله صغيره مش واحده ست متجوزه أبدأ ده بوسى حست ان سمير اتضايق من كلام الراجل وحبت تتكلم معاه وتغير الموضوع بوسى:حبيبى هو احنا حنسافر امتى انهارده سمير :اه ياحبيبتى لكن الفجر ان شاء الله معاد الطياره بوسى:هو احنا حناخد ايه معانا سمير:عادى ختحضرى شنطتك زى أى سفر بوسى باحراج:اصل انا ماسافرتش قبل كده ومش عارفه اخد ايه معايا سمير:ولا يهمك ياقلبى

انا ححضرها معاكى بوسى:ربنا يخليك ليا ومايحرمنيش منك أبدأ ياجوزى وحبيبى واخويا وابويا سمير:ياااه كل ده علشان احضر الشنطه بوسى:لا كل ده علشان انا بحبك اوى سمير اخدها فى حضنه وباس رأسها :وانا بحبك اوى يانور عينى رجعوا على البيت بعد مافرجها على البلد وكانوا أخدوا معاهم غدا فى الطريق دخلت بوسى تجهزه وخرجت بيه قعدوا اتغدوا وطلعوا يرتاحوا شويه قبل مايحضروا الشنط وطبعا زى أى عرسان جداد ماارتاحوش ولا حاجه و………….. سكتت شهرزاد عن الكلام المباح سمعت بوسى صوت اذان العشاء وفتحت عيونها شافت سواد الليل والقمر ظهر فى السما من شباك أوضة نومها لفت نفسها وقامت قبل سمير

مايصحى أخدت شاور ولبست وراحت تصحيه بوسى:حبيبى قوم ياقلبى سمير:ايه يابوسى تعبان مش قادر بوسى:سمير احنا بقينا بالليل ولسه ماحضرتاش الشنط سمير:هى الساعه كام دلوقتى بوسى:الساعه حوالى تسعه سمير:تعالى طيب اقولك حاجه بوسى:لا قوم بقى وبعدين قولى سمير:تعالى بس بوسى:سمير قوم علشان خاطرى انا صحيت من بدرى واخدت شاور ولبست وعملت كل حاجه وانت نايم سمير:حاضر يا ستى ادينى قومت اهو عاوزه ايه بقى وبحركه سريعه كان رافعها من على الأرض واخدها بين ذراعاته وعلى رجله حضنها جامد وهى مكسوفه اوى سمير:ههههه يادى الفراوله بتاعتك دى ياحبيبتى انا جوزك بوسى:كده خضيتنى اهون عليك سمير:لا ياقلبى ماتهونيش وعلشان كده لازم اتأسف

سمير فضل يبوس فى كل جزء فى وش بوسى بوسات هاديه بسيطه بوسى:بحبك سمير :وانا بمـ,ـوت فيكى ماتيجى اقولك موضوع بوسى:يلا بقى ياحبيبى الشنط سمير:قومى يابوسى قومى يادى الشنط دخل سمير اخد شاور وخرج جهز الشنط معاها وهما اخر انسجام وضحك وهزار بوسى:حبيبى انت ليه حاطط لبس تقيل اوى كده سمير:علشان المكان إللى ريحينه الجو فيه بارد بوسى:مش حتقولى برده مسافرين فين سمير:ده مفاجأه بوسى:بحب مفاجأتك اوى سمير:وانا بحبك انتى وبموـ,ـت فيكى انتى وكل ليكى انتى قفلت الشنط ونزلها وطلع تانى لبوسى علشان يختار لها لبس للسفر سمير قرر مايحطش نفسه فى موقف زى موقف السايس ده تانى وقف قدام

دولابها محتار كل اللبس لبنوته صغيره مش لليدى لكن اخيرا قدر يلاقى طقم كلاسيك عباره عن بدله سودا وبلوزه حرير لونها نبيتى ونقالها شوز نبيتى بكعب وشنطه كريستيان ديور نبيتى بوسى:ده انا حلبس ده وانا مسافره سمير:أيوه ياحبيبى بوسى :بس ده مش حيريحنى فى السفر سمير:حبيبتى وماينفعش تلبسى جينز انا معروف فى المطار وفى الاوتيل إللى حتنزل فيه ولازم مراتى تكون طلتها الأولى انها من أشيك ستات مصر بوسى:بحبك وبحب كلمة مراتى دى منك اوى بحس بالغرور سمير:غرور ايه بوسى:انا بكون مغروره انى مرات اجمل راجل فى الدنيا سمير وهو بيقرب منها وبيحضنها :اتغرى براحتك ياقلبى بس كده بقى لازم